Linkowanie wewnętrzne to odnośniki prowadzące z jednej podstrony Twojej witryny do innej: menu, stopka, ścieżka nawigacyjna, linki w treści i bloki powiązanych wpisów. Dzięki nim Google odkrywa podstrony i z tekstu linku dowiaduje się, czego dotyczą, a czytelnik przechodzi do kolejnej potrzebnej informacji. Plan linkowania zaczyna się od listy stron, które mają rosnąć w wynikach, a kończy na zasadach, które stosujesz przy każdej nowej treści.
Co to jest linkowanie wewnętrzne
Link wewnętrzny prowadzi do adresu w tej samej domenie. Na typowej stronie firmowej występuje w kilku miejscach:
- Nawigacja - menu główne i stopka, obecne na każdej podstronie.
- Ścieżka nawigacyjna (breadcrumbs) - pokazuje, gdzie w strukturze jest bieżąca strona, i prowadzi do stron nadrzędnych.
- Linki kontekstowe - w treści wpisu, opisu usługi czy kategorii, tam gdzie temat naturalnie odsyła dalej.
- Bloki powiązanych treści - podobne wpisy, powiązane usługi, w sklepie podobne produkty.
- Listy - strony kategorii, archiwa bloga i paginacja, które prowadzą do pojedynczych wpisów i produktów.
Dlaczego linki wewnętrzne mają znaczenie dla SEO
Google pisze w przewodniku SEO dla początkujących, że strony znajduje przede wszystkim przez linki z już zeskanowanych stron, a zdecydowana większość nowych stron odkrywanych każdego dnia trafia do niego właśnie przez linki (Google: przewodnik SEO dla początkujących). Z linków wewnętrznych wynikają trzy rzeczy:
- Odkrywanie - Google zaleca, żeby do każdej ważnej podstrony prowadził link z co najmniej jednej innej strony w witrynie.
- Kontekst - tekst linku mówi użytkownikowi i Google, co jest na stronie docelowej.
- Struktura - z linków widać, które strony są w witrynie najważniejsze. Do strony usługi prowadzą menu, stopka i kilka wpisów, a do starego wpisu tylko trzecia strona archiwum.
Mapa witryny pomaga, ale linków nie zastępuje. Google opisuje ją jako narzędzie szczególnie przydatne w dużych serwisach, w których trudno dopilnować, żeby do każdej podstrony prowadził link. Więcej o tym w poradniku mapa witryny XML - jak ją zrobić i sprawdzić.
Jak pisać anchor text
Anchor text to widoczny tekst linku. Zasady z dokumentacji Google (Google: sprawdzone metody dotyczące linków):
- tekst opisowy, możliwie zwięzły i związany ze stroną docelową,
- bez ogólników typu „kliknij tutaj” czy „czytaj więcej”,
- bez upychania słów kluczowych, które Google traktuje jako naruszenie zasad dotyczących spamu,
- bez kilku linków ustawionych tuż obok siebie, bo czytelnikowi trudno je rozróżnić,
- przy obrazku jako linku Google traktuje tekst alternatywny (alt) jako anchor text, więc obrazek-link potrzebuje opisu.
Do tych zasad dodaję jedną własną: ta sama strona docelowa ma w całej witrynie podobny anchor, a ta sama fraza nie prowadzi do dwóch różnych stron. Jeśli jedna fraza raz prowadzi do strony usługi, a raz do wpisu na blogu, sygnały się rozmywają i trudniej ocenić, która strona ma odpowiadać na dane zapytanie.
Link musi być linkiem także dla Google
Google przechodzi po linku tylko wtedy, gdy w kodzie jest element a z atrybutem href. Elementy reagujące na kliknięcie przez JavaScript, bez adresu w kodzie, Google opisuje jako niezalecane. Roboty Google nie klikają też przycisków, więc lista, która ładuje kolejne wpisy dopiero po kliknięciu „pokaż więcej”, powinna mieć także zwykłe linki do kolejnych stron (Google: paginacja i wczytywanie kolejnych wyników). W praktyce sprawdzam:
- menu mobilne i rozwijane, budowane skryptem,
- przyciski „pokaż więcej” na listach wpisów i produktów,
- karty wpisów, w których klikalny jest cały blok, a w kodzie nie ma linku z adresem,
- bloki powiązanych treści doładowywane skryptem po wczytaniu strony.
Breadcrumbs, czyli ścieżka nawigacyjna
Ścieżka nawigacyjna w rodzaju Strona główna / Usługi / Nazwa usługi daje z każdej podstrony link w górę hierarchii. Google zaleca, żeby odpowiadała typowej drodze użytkownika do strony, a nie mechanicznie odwzorowywała strukturę adresu. Oznaczona danymi BreadcrumbList może pojawić się w wynikach wyszukiwania na komputerach (Google: dane strukturalne ścieżki nawigacyjnej). Jak oznaczyć ją razem z danymi firmy, piszę we wpisie dane strukturalne na stronie firmy usługowej.
Osierocone strony - jak je znaleźć
Osierocona strona to podstrona, do której nie prowadzi żaden link wewnętrzny. Google może ją znać z mapy witryny albo z linku z innej strony, ale w strukturze Twojej witryny nie ma dla niej miejsca. Najczęściej są to stare wpisy wypchnięte daleko w archiwum, strony kampanii, usługi usunięte z menu i produkty odpięte od kategorii. Sposób na ich znalezienie:
- Zbierz pełną listę adresów: z mapy witryny, z eksportu z CMS i z raportu Skuteczność w Search Console.
- Przejdź stronę narzędziem do skanowania, które startuje ze strony głównej i podąża tylko za linkami.
- Porównaj obie listy. Adresy z pierwszej, których nie ma w drugiej, są osierocone.
- Dla każdego zdecyduj: link z powiązanej strony, połączenie z inną stroną albo usunięcie.
Brak linków wewnętrznych to jedna z rzeczy, które sprawdzam, gdy Search Console pokazuje dużo adresów ze statusem „Strona wykryta - obecnie nie zindeksowana”. Co oznacza ten i pozostałe komunikaty, opisuję we wpisie o statusach indeksowania w Search Console.
Plan linkowania wewnętrznego w 5 krokach
- Wybierz strony docelowe. Usługi, kategorie, najważniejsze poradniki. Dla każdej zapisz frazę, na którą ma się wyświetlać, i sprawdź w raporcie Skuteczność, na jakie zapytania już się pokazuje.
- Zmapuj obecne linki. Skan strony pokaże, ile linków wewnętrznych prowadzi do każdej podstrony i z jakimi tekstami. Raport Linki w Search Console podaje najczęściej linkowane strony, ale to próbka ograniczona do 1000 wierszy.
- Ułóż grupy tematyczne. Strona usługi lub kategorii jest główną stroną tematu, a wpisy na ten temat linkują do niej opisowym anchorem. Strona główna tematu linkuje z powrotem do kilku najważniejszych wpisów.
- Wdróż zmiany. Najpierw szablony: menu, ścieżka nawigacyjna, bloki powiązanych treści. Potem ręcznie linki w treści, zaczynając od stron z największym ruchem. Przy okazji poprawiam linki prowadzące do przekierowań i błędów 404, żeby wskazywały od razu adres docelowy.
- Ustal zasady na przyszłość i sprawdź efekt. Każda nowa treść dostaje linki z dwóch, trzech starszych powiązanych stron i sama linkuje do właściwej usługi. Po kilku tygodniach powtarzam skan i porównuję w Search Console, czy wzmocnione strony częściej się wyświetlają.
Linkowanie wewnętrzne w WordPressie
- Edytor bloków pozwala wyszukać wpis lub stronę po tytule bezpośrednio w polu linku, więc linki w treści dodasz bez kopiowania adresów.
- Kategorie i tagi tworzą listy linków automatycznie. Tag użyty w jednym wpisie daje stronę z jednym linkiem, która niewiele wnosi.
- Bloki powiązanych wpisów z wtyczki albo motywu dobierają linki po kategoriach i tagach. Sprawdzam, czy dobór ma sens i czy linki są w kodzie strony, a nie doładowywane później skryptem.
- Wtyczki do automatycznego linkowania zamieniają wybrane słowa na linki w całej witrynie. Oszczędzają czas, ale wstawiają link wszędzie tam, gdzie pada fraza, także w zdaniach, w których nie pomaga czytelnikowi, i zawsze z tym samym tekstem. Używam ich najwyżej jako podpowiedzi, a o linkach w treści decyduję ręcznie.
Najczęstsze błędy w linkowaniu wewnętrznym
- linki do adresów, które przekierowują albo zwracają błąd 404,
- linki do stron z noindex albo z adresem kanonicznym wskazującym inną stronę,
- ta sama fraza prowadząca do różnych stron,
- dziesiątki linków w stopce do każdej podstrony usług,
- nowe wpisy, do których nie prowadzi nic poza listą na blogu,
- linki osadzone w skryptach, niewidoczne w kodzie strony.
Najczęstsze pytania
Ile linków wewnętrznych powinien mieć wpis?
Google nie podaje liczby. Dodaję tyle, ile wynika z treści: w typowym poradniku od trzech do sześciu linków w tekście do stron, które rozwijają wątek. Dłuższa lista niczego nie dodaje, jeśli czytelnik nie ma powodu, żeby w nie klikać.
Czy linkować kilka razy do tej samej strony w jednym tekście?
Zwykle wystarczy jeden link do danej strony, w miejscu, w którym temat pojawia się po raz pierwszy albo jest omówiony najpełniej. Kolejne linki do tego samego adresu rzadko pomagają czytelnikowi.
Czy anchor text musi zawierać frazę kluczową?
Powinien opisywać stronę docelową, więc fraza często pojawia się w nim naturalnie. Google ostrzega jednak przed upychaniem słów kluczowych w tekstach linków. Krótki, opisowy anchor w naturalnym zdaniu działa lepiej niż ciąg fraz w jednym linku.
Czy linki wewnętrzne powinny mieć atrybut nofollow?
Nie. Google opisuje nofollow jako oznaczenie linków do źródeł, którym nie ufasz, a razem z atrybutami sponsored i ugc także linków płatnych i dodanych przez użytkowników. Jeśli podstrona nie ma trafić do indeksu, służy do tego noindex, a nie nofollow na linkach do niej.
Plan linkowania i komponenty, które go realizują, czyli ścieżki nawigacyjne, bloki powiązanych treści i linki w treści, wdrażam w ramach optymalizacji linkowania wewnętrznego. Jeśli linkowanie to jeden z punktów raportu, który już masz, zobacz też, w jakiej kolejności wdrażać rekomendacje z audytu SEO.
